مرا چو مست کنی آنگهی تماشا کن

که جان ها و روان ها نثار باد نثار

بیا که در دل من رازهای پنهانست

شراب لعل بگردان و پرده ای مگذار

که شیرگیر چگونست در میان شکار

تبارک الله آن دم که پر شود مجلس

ز بوی جام و ز نور رخ چنان دلدار