چه سکر بود که آواز داد سبحانی

پر از شراب و خدا بود ساقی ابرار

کدام شربت نوشید پوره ادهم

که مست وار شد از ملک و مملکت بیزار

که گفت رمز اناالحق و رفت بر سر دار

به بوی آن می شد آب روشن و صافی

چو مست سجده کنان می رود به سوی بحار