به پیش رستم آن تیغ خوشتر از شکرست

که هیچ فرق نماند ز عود و کنده خار

چو زخم تیغ نباشد به جنگ و نیزه و تیر

چه فرق حیز و مخنث ز رستم و جاندار

نثار تیر بر او لذیذتر ز نثار

شکار را به دو صد ناز می برد این شیر

شکار در هوس او دوان قطار قطار