اگر چه دلبر ریزد گلابه بر سر تو

مجوی شادی چون در غمست میل نگار

که در دو پنجه شیری تو ای عزیز شکار

قبول کن تو مر آن را به جای مشک تتار

درون تو چو یکی دشمنیست پنهانی

بجز جفا نبود هیچ دفع آن سگسار