ز احولی بگریز و دو چشم نیکو کن

دماغ و گوش چه باشد به پیش نفخه صور

به هر طرف نگری صورت مرا بینی

اگر به خود نگری یا به سوی آن شر و شور

که چشم بد بود آن روز از جمالم دور

به صورت بشرم هان و هان غلط نکنی

که روح سخت لطیفست عشق سخت غیور