که نیست از رخ او در دلم قرار قرار

ز دست خویش از آن ساغری که می دانی

اگر چه نیک خرابم بیا بیار بیار

قرار دولت او خواه و از قرار مپرس

نگار کردن چون اشک بر رخ عاشق

حلاوتیست در آن رو که زد نگار نگار

ایا کسی که درافتاده ای به چنگالش