که تا ز بحر تحیر برآورد دستش

خراب کار مرا شمس دین کند معمور

خدیو عالم بینش چراغ عالم کشف

که روح هاش به جان سجده می کنند از دور

هزار جان و روان های غرقه مغمور

گر آسمان و زمین پر شود ز ظلمت کفر

چو او بتابد پرتو بگیرد آن همه نور