تا ندانند خویشتن خوش دار

پای آهسته نه که تا نجهد

چکره ای خون دل به هر دیوار

مطربا زخم های دل می بین

مطربا نام بر ز معشوقی

کز دل ما ببرد صبر و قرار

من چه گفتم کجا بماند دلی