گشته بودی ز عاشقی بیزار

چون رخ توست ماه را قبله

با چنین رخ چه می کنی گلزار

تو بها کرده بودی ای نادان

عشق ناگه جمال خود بنمود

توبه سودت نکرد و استغفار

این جهان همچو موم رنگارنگ