که شب قربان شود پیوسته در روز

سر چوب تری آن گاه گرید

که یابد آن سوی دیگر تف و سوز

چو اسماعیل قربان شو در این عشق

خمش آن شیر شیران نور معنیست

پنیری شد به حرف از حاجت یوز