کی دهد بو همچو عنبر چونک سیری و پیاز

دعوت حق نشنوی آنگه دعاها می کنی

شرم بادت ای برادر زین دعای بی نماز

سر به سر راضی نه ای که سر بری از تیغ حق

گر نیازت را پذیرد شمس تبریزی ز لطف

بعد از آن بر عرش نه تو چاربالش بهر ناز