طمع ندارم از شب روی و عیاری

نیم خسیس که دزدم قماشه بزاز

درون پرده شب ها لطیف دزدانند

که ره برند به حیلت به بام خانه راز

بجز خزینه شاه و عقیق آن شه ناز

رخی که از کر و فرش نماند شب به جهان

زهی چراغ که خورشید سوزی و مه ساز