همه تویی و ورای همه دگر چه بود

زهی چراغ که خورشید سوزی و مه ساز

روا شود همه حاجات خلق در شب قدر

که قدر از چو تو بدری بیافت آن اعزاز

که تا خیال درآید کسی تو را انباز

هلا گذر کن از این پهن گوش ها بگشا

که من حکایت نادر همه کنم آغاز