بشکنم آن سبوی را بر سر نفس مرتبس

من نبرم ز سرخوشان خاصه از این شکرکشان

مرگ بود فراقشان مرگ که را بود هوس

دوش حریف مست من داد سبو به دست من

نفس ضعیف معده را من نکنم حریف خود

زانک خدوک می شود خوان مرا از این مگس

من پس و پیش ننگرم پرده شرم بردرم