شاد شبی که باشد او بر سر کوی دل عسس

من پس و پیش ننگرم پرده شرم بردرم

زانک کمند سکر می می کشدم ز پیش و پس

خوش سحری که روی او باشد آفتاب ما

آمد عشق چاشتی شکل طبیب پیش من

دست نهاد بر رگم گفت ضعیف شد مجس

گفت کباب خور پی قوت دل بگفتمش