بس کن و بس که کمتر از اسب سقای نیستی

باز کند دهان خود درکشدش به یک نفس

چند بترسی ای دل از نقش خود و خیال خود

چند گریز می کنی بازنگر که نیست کس

چونک بیافت مشتری باز کند از او جرس