ای عیسی دوران بیا بر ما بخوان افسون خوش

باور کند خود عاقلی در ظلمت آب و گلی

مانند تو موسی دلی مانند من هارون خوش

ای قطب این هفت آسیا هم کان زر هم کیمیا

چون گوهری ناسفته ام فارغ ز خام و پخته ام

در سایه ات خوش خفته ام سرمست از آن افیون خوش

از نغمه تو ذره ها گر رقص آرد چه عجب