دیدی تو از زر و هنر بی خسف یک قارون خوش

از نغمه تو ذره ها گر رقص آرد چه عجب

نک طور موسی از وله رقصان در آن هامون خوش

ای دل برای دلخوشی زر و هنر چون می کشی

باشد به صورت خوش نما راه خوشی بسته شده

چون زهر مار کوهیی بنهفته در معجون خوش

یا همچو گور کافران پرمحنت و زخم گران