از تابش خود سازد تجهیزش و تکفینش

بر طالع ماه خود تقویم عجب بست او

تقویم طلب می کن در سوره والتینش

خورشید به تیغ خود آن را که کشد ای جان

فرهاد هوای او رفتست به که کندن

تا لعل شود مرمر از ضربت میتینش

من بس کنم ای مطرب بر پرده بگو این را