سرنای توام مرا تو گویی

جان حلقه شده به پیش آن گوش

هر لحظه اشارتی که هش دار

هش می خواهی ز مرد بی هوش

من در تو فرودمم تو مخروش

از بیم تو گشته شیر گربه

در خاک خزیده صبر چون موش