اما ز قضاست مات من مات

چون پوشیدست رشک روهاش

گر می دزدی ز زندگان دزد

ای دزد کفن به شب چو نباش

هم حکم قضاست عاش من عاش

خامش که ز شب خبر ندارد

آن کس که به روز خورد خشخاش