شرط نبود هیچ مهمان را مکش

گر مرا دربان عشقت بار داد

از سر غیرت تو دربان را مکش

گر فضولم من که مهمان توام

مست میدانم ز می دانم خراب

شیشه مشکن مست میدان را مکش

شمس تبریزی تویی سلطان من