سوی شهر ایران نهادند روی

پس نامه آنگاه بر پای خاست

بنه برنهاد و سراندر کشید

بران راه بی راه شد ناپدید

سپردند آن باره دژ بدوی

چو خورشید بر زد سر از تیره کوه

میان را ببستند ترکان گروه