مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش

سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

گه می فتد از این سو گه می فتد از آن سو

آن کس که مست گردد خود این بود نشانش

چشمش بلای مستان ما را از او مترسان