ماییم و دامن او بگرفته استوارش

عشقش بلای توبه داده سزای توبه

آخر چه جای توبه با عشق توبه خوارش

چون دوست و دشمن او هستند رهزن او

از عشق جام و دورش شاید کشید جورش

چون گوش دوست داری می بوس گوشوارش

من حلقه های زلفش از عشق می شمارم