ای دل در این کشاکش بنشین و باده می کش

دل از تو شرحه شرحه بنشین کباب می خور

خون چون میست جوشان بنشین شراب می چش

گوشی کشد مرا می گوشی دگر کشد وی

هفت اخترند عامل در شش جهت ولیکن

ای عشق بردریدی این هفت را از آن شش

گاهی چو آفتابم سرمایه بخش صد مه