ز تیر او بود آن دل که برپرید از آن سو

ولیک نقد نیابی که بو بری سوی کانش

مگر که حلقه رندان بی نشان تو ببینی

که عشق پیش درآید درآورد به میانش

وگر نه کیست ز مردان که او کشید کمانش

کسی که خورد شرابش ز دست ساقی عشقش

همان شراب مقدم تو پر کن و برسانش