ز شمس مفخر تبریز باده گشت وظیفه

همان شراب مقدم تو پر کن و برسانش

از آنک هیچ شرابی خمار او ننشاند

دغل میار تو ساقی مده از این و از آنش

چگونه بنده نباشد به هر دمی دل و جانش