که سیل سیل روانست اشک دربارش

میا به پیش ز درش ببین که می ترسم

ز شعله ها که بسوزی ز سوز اسرارش

وگر بگیردت آتش به سوی چشم من آ

حدیث موسی و سنگ و عصا و چشمه آب

ز اشک بنده ببینی به وقت رفتارش

برآر بانگ و بگو هر کجا که بیماریست