ز غیرتش گله کردم به خنده گفت مرا

که بست شهپر او را کی برد انگازش

مگو که غیرت هر لحظه دست می خاید

که شرم دار ز یار و ز عشق طنازش

که هر چه بند کند او تو را براندازش