وجود چون زر خود را به عیش ده نه به غم

که عیش صورت چون حلقه ایست بر در عیش

درون پرده ز ارواح عیش صورت هاست

ز عکس ایشان این پرده شد مصور عیش

که خاک بر سر آن زر که نیست درخور عیش

بگویمت که چرا چرخ می زند گردون

کیش به چرخ درآورد تاب اختر عیش