هزار خانه چو زنبور پرعسل داری

ز رشک چون تو شکاریست رنگ و بوی ترش

ز رشک جاه امیرست روترش دربان

ز رشک روی عروس است روی شوی ترش

به جان تو که گذر کن ز گفت و گوی ترش