چو بیمار گردد به بازار گردد

دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش

چو تشنه تو باشد که باشد سقایش

دکان تو جوید لب قندخایش

تویی باغ و گلشن تویی روز روشن

مکن دل چو آهن مران از لقایش