آفتابت از آن همی خوانم

چون تو را دیده بود او مازاغ

زان نگشت او بگرد پایه حوض

کو ز بحر حیات دید اسباغ

که عبارت ز تست تنگ مساغ

مژده تو چو درفکند بهار

باغ برداشت بزم و مجلس و لاغ