تشنه دل و رو سیه طالب وصل و زفاف

چک چک و دودش چراست زانک دورنگی به جاست

چونک شود هیزم او چک چک نبود ز لاف

ور بجهد نیم سوز فحم بود او هنوز

آتش گوید برو تو سیهی من سپید

هیزم گوید که تو سوخته ای من معاف

این طرفش روی نی وان طرفش روی نی