هین بزن ای فتنه جو بر سر سنگ آن سبو

بر فلکش ره نبود ماند بر آن کوه قاف

با تو چه گویم که تو در غم نان مانده ای

پشت خمی همچو لام تنگ دلی همچو کاف

تا نکشم آب جو تا نکنم اغتراف

ترک سقایی کنم غرقه دریا شوم

دور ز جنگ و خلاف بی خبر از اعتراف