بس کن و چون ماهیان باش خموش اندر آب

تا نکنی بی سپر گرد حصارم طواف

خشت وجود مرا خرد کن ای غم چو گرد

تا که کنم همچو گرد گرد سوارم طواف

تا نه چو تابه شود بر سر نارم طواف