تو عقل عقلی و من مست پرخطای توام

هزار کعبه جان را بگرد تست طواف

دهان ببسته ام از راز چون جنین غمم

که کودکان به شکم در غذا خورند از ناف

خطای مست بود پیش عقل عقل معاف

خمار بی حد من بحرهای می خواهد

که نیست مست تو را رطل ها و جره کفاف