ابر را در حین بسوزد برق جان افزای عشق

زهر اندر کام عاشق شهد گردد در زمان

زان شکرهایی که روید هر دم از نی های عشق

یک زمان ابری بیاید تا بپوشد ماه را

در میان ریگ سوزان در طریق بادیه

بانگ های رعد بینی می زند سقای عشق

ساقیا از بهر جانت ساغری بر خلق ریز