کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

روا بود چو تو ساقی و در زمانه مفیق

چهرهٔ مولویشاعر
قالبغزل

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    بیار باده لعلی که در معادن روح

    #
  2. 12

    درافکند شررش صد هزار جوش و حریق

    #
  3. 13

    روا بود چو تو خورشید و در زمین سایه

    #
  4. 14

    روا بود چو تو ساقی و در زمانه مفیق

    انتخاب‌شده
  5. 15

    گشای زانوی اشتر بدر عقال عقول

    #
  6. 16

    بجه ز رق جهانی به جرعه های رقیق

    #
  7. 17

    چو زانوی شتر تو گشاده شد ز عقال

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «غزل شماره ۱۳۱۲ - فریفت یار شکربار من مرا به طریق...» است.