روز وصالی که ندارد فراق

جان و سر تو که بگو بی نفاق

در کرم و حسن چرایی تو طاق

روی چو خورشید تو بخشش کند

دل ز همه برکنم از بهر تو

بهر وفای تو ببندم نطاق

گر تو مرا گویی رو صبر کن