چو اصل حرف بی حرفست چو اصل نقد کان اینک

فلک مر خاک را هر دم هزاران رنگ می بخشد

که نی رنگ زمین دارد نه رنگ آسمان اینک

چو اصل رنگ بی رنگست و اصل نقش بی نقشست

تویی عاشق تویی معشوق تویی جویان این هر دو

ولی تو توی بر تویی ز رشک این و آن اینک

تو مشک آب حیوانی ولی رشکت دهان بندد