ما بسته سرگین دان از بهر دریم ای جان

تا میر ابد باشی بی رسمک و آیینک

بی جان مکن این جان را سرگین مکن این نان را

ای آنک فکندی تو در در تک سرگینک

بشکسته شو و در جو ای سرکش خودبینک

چون مرد خدابینی مردی کن و خدمت کن

چون رنج و بلا بینی در رخ مفکن چینک