زهی کرم که ز روزن بکردیش آونگ

فلک ز مستی امر تو روز و شب در چرخ

زمین ز شادی گنج تو خیره مانده و دنگ

وظیفه تو رسید و نیافت راه ز در

شنیده ایم که شاهان به جنگ بستانند

ندیده ایم که شاهان عطا دهند به جنگ

ز سنگ چشمه روان کرده ای و می گویی