اگر فتد نظر لطف تو به کوه و به سنگ

فراق می زند از بخت من بر آن بو سنگ

ز دست تو شود آن سنگ لعل می دانم

به امتحان به کف آور به دست خود تو سنگ

شود همه زر و گویند در جهان کو سنگ

سخای کف تو گر چربشی به کوه دهد

دهد به خشک دماغان همیشه چربوسنگ