چو او را سیر شد حاصل از آن سوی جهان ای دل

به هر لحظه ز تدبیری به اقلیمی رود میری

ز جاه و قوت پیری که باشد غیب دان ای دل

کجا باشید صاحب دل دو روز اندر یکی منزل

چو بگذشتی تو گردون را بدیدی بحر پرخون را

ببین تو ماه بی چون را به شهر لامکان ای دل

زبون آن کشش باشد کسی کان ره خوشش باشد