بگیرد آب با آتش ز عشقش هم کنار ای دل

درآکنده ز شادی ها درون چاکران خود

مثال دانه های در که باشد در انار ای دل

به بزم او چو مستان را کنار و لطف ها باشد

در آن خلوت که خوبان را به جام خاص بنوازد

بود روح الامین حارس و خضرش پرده دار ای دل

چو از بزمش برون آید کمینه چاکرش سکران