آمدی تا دل بری ای قاف و ای عنقای دل

شور می نوشان نگر وان نور خاموشان نگر

جملگی سر گشت آن کو مرد اندر پای دل

گرد ما در می پری ای رشک ماه و مشتری

ای که کالیوه بگشتی در جهان با پر جان

هیچ دیدی شیوه ای تو لایق سودای دل