ز آه آه تو جوشید بحر فضل اله

که وقت شد که بروید ز خار تو آن گل

از این غم ار چه ترش روست مژده ها بشنو

که گر شبی سحر آمد وگر خماری مل

مسافر امل تو رسید تا آمل

دمی رسید که هر شوق از او رسد به مشوق

شهی رسید کز او طوق می شود هر غل