ای گلستان ای گلستان از گلستانم گل ستان

من گرگ را یوسف کنم من زهر را شکر کنم

ای سردهان ای سردهان بگشاده ام زان سر دهان

تا هر دهان خشک را جفت لب ساغر کنم

آن دم که ریحان هات را من جفت نیلوفر کنم

ای آسمان ای آسمان حیرانتر از نرگس شوی

چون خاک را عنبر کنم چون خار را عبهر کنم